تو درک واژه ی شب را نداری

برای گفتن تو عاشقانه لازم نیست
برای رنج و تباهی ترانه لازم نیست

.

از این عروض غزل گوش ما پر است برو
صدای عشق تو در این زمانه لازم نیست

.  

که بازحادثه ای با ردیف وقافیه ای
ولی برای هنر این بهانه لازم نیست

.

تو درک واژه ی شب را نداری و پس هیچ
به چشم تو قلم جاودانه لازم نیست

.

تو کوچکی و بزرگی مرام ماست برو
به زعم ما قلم کودکانه لازم نیست

.

به هر کجا که روی باز خانه خانه ی ماست
برای شبزدگان آشیانه لازم نیست

.

به قدر بیشتر از کافی است دفتر من
حضور بیخودی ات درمیانه لازم نیست

.

شعر از : محمدحسین داودی